Βήμα 1: Ανάλυση της δήλωσης

Δήλωση: «Για τη διερεύνηση της δολοφονίας του κατοίκου στο διαμέρισμα 205, η αστυνομία ανέκρινε την οικιακή βοηθό, τον φύλακα και τον διαχειριστή της πολυκατοικίας.»

Η δήλωση μας πληροφορεί ποια άτομα ανακρίθηκαν από την αστυνομία στο πλαίσιο της έρευνας για μια δολοφονία. Δεν σχολιάζει την αιτία της ανάκρισης, ούτε γενικές αρχές για το πώς διερευνώνται τέτοια εγκλήματα.

Βήμα 2: Εξέταση της Υπόθεσης Ι

Ι. Η οικιακή βοηθός, ο φύλακας και ο διαχειριστής μπορούν να δώσουν μια ιδέα για τον ύποπτο φόνο. Αυτή η υπόθεση θεωρείται εύλογη, αφού η αστυνομία τούς ανέκρινε — και αυτό υποδηλώνει πως ίσως έχουν πληροφορίες σχετικές με τη δολοφονία. Άρα, η Υπόθεση Ι είναι αποδεκτή ως λογική υπόθεση που εξηγεί τη δήλωση.

Βήμα 3: Εξέταση της Υπόθεσης ΙΙ

ΙΙ. Γενικά σε τέτοιες περιπτώσεις τα πρόσωπα που γνωρίζει ο κάτοικος εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στη δολοφονία. Αυτό αποτελεί γενίκευση και δεν προκύπτει από τη δήλωση. Δεν λέγεται ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα θεωρούνται ύποπτα, ούτε ότι όσοι γνωρίζουν το θύμα εμπλέκονται γενικά. Η Υπόθεση ΙΙ ξεπερνά τα δεδομένα της δήλωσης και συνεπώς δεν είναι αποδεκτή.

Βήμα 4: Τελικό συμπέρασμα

Μόνο η Υπόθεση Ι υποστηρίζει λογικά τη δήλωση.

Σωστή απάντηση: (Α) Μόνο στην υπόθεση Ι

Θεωρία που χρησιμοποιήθηκε:

• Υπόθεση: Λογική παραδοχή που, αν γίνει δεκτή, εξηγεί ή στηρίζει τη δήλωση.
• Αποδεκτές είναι οι υποθέσεις που εναρμονίζονται με τα δεδομένα χωρίς να προσθέτουν πληροφορίες που δεν υπονοούνται.
• Γενικεύσεις ή αυθαίρετα συμπεράσματα απορρίπτονται, καθώς δεν στηρίζονται στη συγκεκριμένη δήλωση.